Auteur: RectorOrthodoxeKerkHasselt

Brussel – Op zondag 17 juni 2012 heeft Zijne Excellentie Bisschop Athenagoras van Sinope, in opdracht van Zijne Eminentie Metropoliet Panteleimon van België, de Goddelijke Liturgie gevierd in de Orthodoxe Kathedraal van de HH. Aartsengelen te Brussel, in concelebratie met Zijne Excellentie Bisschop Porfyrios van Neapolis, Directeur van het Kantoor van de Orthodoxe Kerk van Cyprus bij de Europese Unie, en de Eerwaarde Diaken Ciprian Popescu tot priester gewijd.

In zijn toespraak had de wijdeling het over de betekenis van de roeping en de waarde van het priesterschap, maar ook over zijn gevoelens van onwaardigheid die hij op dit heel belangrijk ogenblik van zijn leven voelt.

Van zijn kant beklemtoonde Bisschop Athenagoras het belang van de zending van de priester in de wereld. De woorden van Christus in het 10^e hoofdstuk van het Evangelie volgens Johannes zijn de basis waarop de priester-herder moet werken, opdat hij zijn geestelijke kinderen kan leiden naar de ‘redding in Christus’. Als de parochiepriester werkelijk een herder is, dan zal zijn kudde ‘verstandelijke schapen’, dewelke hij met naam noemt, zijn stem horen, en ‘als hij hen voorloopt, dan volgen zijn schapen hem’. Een vreemde herder zullen ze echter niet volgen. ‘De goede herder geeft zijn ziel voor zijn schapen’. Hij beëindigde met wensen en met de overtuiging dat Vader Ciprian zal wederantwoorden aan de verwachtingen van de kudde van de Parochies van de Heilige Nikolaas in Schaarbeek en van de Drie Hiërarchen in Hasselt en meer algemeen van het Aartsbisdom van België, precies zoals hij het al jaren bewees als diaken. “Je zal altijd en alleen handelen met de zegen van uw canonieke bisschop, onze gerespecteerde Metropoliet Panteleimon. Altijd ook in de geest van erkentelijkheid t.o.v. het Oecumenisch Patriarchaat dat u tot zijn geestelijkheid laat behoren en dat waakt voor de eenheid van de Orthodoxie wereldwijd. Wees dan ook maar trots deel uit te maken van de geestelijkheid van de Eerste Troon”.

Met de twee bisschoppen concelebreerden: de Aartspriesters Panagiotis Moschonas (Schaarbeek), Aurel Popescu (Eupen) en Ioannis Lykos (Kathedraal Brussel), alsook Priester Bartholomeus D’huyvetter (priester op rust in Oostende), alsook de Aartsdiaken Emmanuel Mavrigiannakis (Brussel).
Waren aanwezig: Zijne Eminentie Metropoliet Panteleimon van België, Bisschop Maximos van Evmenia en Aartspriester Stavros Triantafyllou, vicaris generaal van het Aartsbisdom, die de gezangen leidde.
Verder ook: Z.E.P. Hildebrand Van der Maelen, osa en archimandriet van de Melkieten, en vele gelovigen waaronder van de Parochies van Schaarbeek, van Hasselt en Eupen.

Vader Ciprian Popescu is gehuwd priester en vader van drie kinderen. Hij is de zoon van een priester (rector van de Duitstalige Parochie van de Heilige Nino in Eupen) en studeerde Theologie in zijn geboorteland. Hij vervolmaakte zijn studies in Venetië en werkt aan een doctoraatsthesis aan de Katholieke Universiteit van Leuven. Hij werd diaken gewijd door Zijne Eminentie Metropoliet Nicolae van de Banat en heeft zich op diens voordracht en met zijn zegen geïntegreerd in de schoot van ons Aartsbisdom, behorend tot het Oecumenisch Patriarchaat. Hij diende aanvankelijk in de Parochie van de HH. Martinus van Tours en Silouan de Athoniet (Brussel – Sint-Gillis), maar was vooral – en dit sinds 6 jaar – diaken van de Griekstalige Parochie van de Heilige Nikolaas (Schaarbeek). Nu zal hij de Parochie van de Heilige Nikolaas (Schaarbeek) combineren met deze van de Drie Hiërarchen (Hasselt). We wensen hem alvast elk goeds toe en bidden opdat God hem waardig keure! AXIOS!

Klik hier voor de foto’s.

Klik hier voor de toespraak van Bisschop Athenagoras van Sinope.

Klik hier voor de toespraak van Vader Ciprian Popescu.

Het Aartsbisdom van België en Exarchaat van Nederland en Luxemburg

 deelt mede dat op 

ZONDAG 17 JUNI 2012

tijdens de Goddelijke Liturgie, gevierd in de Kathedraal van de Heilige Aartsengelen, Stalingradlaan 34 te 1000 Brussel,

de

PRIESTERWIJDING

zal worden toegediend aan de

Eerwaarde Diaken Ciprian Popescu

Alle gelovigen zijn hartelijk uitgenodigd hieraan deel te hebben en te bidden opdat hij hiervoor waardig moge zijn.

Metten: 9u00 – Liturgie: 10u00

Diaken Ciprian Popescu werd geboren te Timişoara (Roemenië). Hij is de zoon van een orthodoxe priester. Studeerde theologie in zijn geboorteland en vervolmaakte zijn studies in Venetië. Hij is tevens een gepassioneerd zanger. Hij is gehuwd met Ana Camelia (eveneens zangeres) en hebben samen drie zoontjes. Hij werd diaken gewijd door Zijne Eminentie Metropoliet Nicolae van de Banat en heeft met diens zegen zich geïntegreerd in de schoot van ons Aartsbisdom. Hij diende aanvankelijk in de Parochie van de HH. Martinus van Tours en Silouan de Athoniet (Brussel – Sint-Gillis), maar is nu reeds 6 jaar diaken van de Griekstalige Parochie van de Heilige Nikolaas (Schaarbeek). Na zijn priesterwijding zal de bediening van onze Parochie van de Drie Hiërarchen (Hasselt) combineren met deze van de Heilige Nikolaas in Schaarbeek. We wensen hem alvast elk goeds toe en bidden opdat God hem waardig keure! AXIOS!

KLIK HIER: VOOR UITNODIGING PRIESTERWIJDING

Hasselt – op zondag 8 april 2012, Palmzondag, beleefde onze jonge Parochie de vreugdevolle gebeurtenis van de viering van de dopen van de twee kleine zusjes Sofia en Kristina Amarova. Deze had plaats na de Goddelijke Liturgie en de Agapen die erop volgden. De Goddelijke Liturgie werd voorgegaan door Zijne Excellentie Bisschop Athenagoras van Sinope, hulpbisschop van de Metropoliet van België en bisschoppelijke overste van onze Parochie. Hij hield een homilie over het belang van oprechte gevoelens te uiten. Maria Magdalena deed dit t.o.v. Christus, terwijl Judas het tegendeel bewees. Ook het rondomstaande volk dat op Palmzondag Christus met vreugdekreten toejuichde, bleek enkele dagen later tot Pilatus te roepen: ‘Kruisig Hem’…

De viering van het Doopsel was een heel ontroerende gebeurtenis voor de ouders Irakliy en Natalia Amarov, die voor het eerst sinds ze zich in ons land zijn komen vestigen ervoeren ware vrienden te hebben. Bisschop Athenagoras verzekerde hen dat ze niet alleen goede vrienden hebben, maar nu ook deel uitmaken van de spirituele familie van de Orthodoxe Parochie van Hasselt! Het echtpaar heeft 4 kinderen: 2 zonen en 2 dochtertjes.

God zegene hen en schenke hen Nog vele jaren!

Zie hier: de foto’s.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

REGELMATIGE DIENSTEN:

In de schoot van de orthodoxe parochie van de Drie Hiërarchen in Hasselt worden op volgende regelmatige tijdstippen liturgische diensten gevierd:

telkens op het 1e, 3e en 5e weekend van de maand

• op zondag om 9u30: Metten
• op zondag om 10u00: Goddelijke Liturgie

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

REGELMATIGE DIENSTEN:

In de schoot van de orthodoxe parochie van de Drie Hiërarchen in Hasselt worden op volgende regelmatige tijdstippen liturgische diensten gevierd:

telkens op het 1e, 3e en 5e weekend van de maand

• op zondag om 9u30: Metten
• op zondag om 10u00: Goddelijke Liturgie

Hasselt – Op zaterdag 28 januari 2012 vierde onze jonge Parochie haar patroonsfeest, de Synaxis van de Drie Hiërarchen. Dit gebeurde met de viering van de Goddelijke Liturgie voorgegaan door Bisschop Athenagoras van Sinope, hulpbisschop van onze Metropoliet Panteleimon van België, in concelebratie met Aartspriesters Silouan Osseel (rector van de Parochie van Eindhoven) en Emmanuel Kazilas (rector van de Parochie van Genk) en Diaken Ciprian Popescu (parochie van Schaarbeek). De Eerwaarde Heer Simon Lambregs (priester van het Bisdom Hasselt) was zich komen vervoegen in een geest van gemeenschappelijk gebed.

Ter gelegenheid van het feest waren enkele leden van de parochie van Gent onze zangers komen vervoegen en versterken. Ze zongen voornamelijk in het Nederlands, maar ook enkele hymnen in andere talen en melodieën!

De leden van de Parochieraad waren heel blij heel wat gelovigen te hebben mogen verwelkomen en stellen nogmaals vast dat de aanwezigheid van een orthodoxe parochie in Hasselt niet zonder belang is en een leemte kan opvullen in het hartje van de Provincie Limburg.

Bisschop Athenagoras hield er een homilie over de merkwaardige figuren van de Drie Hiërarchen (zie hierna de volledige tekst van de homilie).

Aan het einde van de Dienst dankte Bisschop Athenagoras de aanwezige priesters, Eerwaarde Heer Simon Lambregs, de koorzangers, maar ook de mensen van de kern van de Parochie die zich belangeloos inzetten voor de goede uitbouw van de Parochie en voor de uitstraling van de Orthodoxie in onze regio. Er volgde een ‘Agape’, een broederlijke maaltijd in de parochiezaal.

De dag werd afgesloten met een voorstelling gebracht door de leerlingen van Mihaela Balan en twee leerlingen van Metaxia Niakas. De eerste groep bracht een klein toneelstukje en enkele muzikale intermezzo’s, alsook het zingen van enkele kerkelijke hymnen in meerdere talen. De twee zusjes (leerlingen van Metaxia) brachten iets rijkelijk over de viering van Kerstmis volgens diverse tradities en culturele achtergronden en een gedicht over de Heilige Johannes Chrysostomos. Mgr Athenagoras mocht er aan de jongeren enkele pakjes uitdelen.

Bisschop Athenagoras onderhield zich tenslotte ook met enkele leden van de kern van de Parochie over toekomstige projecten.

Klik hier voor: het fotoalbum.

Iedereen keerde met voldoening naar huis!

We eren deze maand de gedachtenis van de Drie Oecumenische Leraren en Hiërarchen, patroonheiligen van deze parochie, maar ook van het onderwijs. Vandaag vieren we een feestelijke Liturgie, met de deelname van vertegenwoordigers van het onderwijs, leerlingen en leerkrachten. Deze laatsten spannen zich in opdat de jonge generatie kan en mag genieten van degelijk onderricht en een deugdzaam bestaan; maar ook dat ze kan werken aan de zuiverheid van de ziel en de schoonheid van de kennis. We eren de gedachtenis van de Drie Hiërarchen! Heeft deze viering echter zin in tijden in dewelke we grootse problemen trotseren? Of vieren we dit feest eenvoudig als een folkloristisch feest, zonder betekenis en wezenlijke inhoud; enkel als een herinnering aan een ver verleden, sinds de Drie grote Kerkvaders 17 eeuwen geleden leefden.

Kan dit feest betekenis hebben in een tijdperk van de globalisatie; in de gemeenschap van de nieuwe snelheden van het internet en de hedendaagse technologie; in een nieuwe wereld die beheerst wordt door de successen van de biotechnologie? Het antwoord voor hen die de kritikaliteit van onze tijd bestuderen, kan slechts ‘JA’ zijn! Ja, het feest van de Drie Hiërarchen heeft zin omdat we beetje bij beetje de zin van het onderwijs verliezen, en als we de zin van het onderwijs verliezen, dan hebben we eveneens de zin van het leven verloren. En dan heeft het geen zin meer van te bestaan! We hebben nood aan de Heiligen Basilios, Gregorios en Johannes Chrysostomos, opdat zij ons opnieuw zouden herinneren dat de ware bestemming van het onderwijs slechts deze kan zijn die zij zelf hebben beleefd en ons hebben overgeleverd: nl. de band tussen de kennis en de deugd met het oog op een totale vervolmaking van de mens! Want diegene die alleen de kennis heeft verworven, zonder de deugd, wordt ongetwijfeld aanleiding van vernieling. Want de kennis zonder de deugd vervaardigt ‘slimme’ bommen, die met chirurgische preciesheid levens en culturen vernielen. We hebben het al beleefd en beleven het nog op tragische wijze! Want de kennis zonder de deugd heeft reeds twee wereldoorlogen teweeggebracht en één atoomoorlog. Want de kennis zonder deugd ontneemt van onschuldige kinderen in Zuid-Amerika en in Afrika levensnoodzakelijke organen, om ze te transplanteren bij rijke West-Europeanen en Amerikanen. Dit alles werd mogelijk door onderlegde wetenschappers, die heel intelligent zijn, maar een leeg hart hebben. Daarom houden we voet bij stuk: ja, kennis is een groot goed, maar in samenhang met de deugd; omdat het onderwijs zonder de deugd i.p.v. zegen een vloek wordt voor de mensheid.

De Drie Hiërarchen zijn niet zomaar Kerkvaders. Ze genoten van een universele opleiding en hadden een zeer brede kennis. Ze kenden niet alleen theologie, maar beheersten vele wetenschappen van hun tijd en studeerden aan de meest vermaarde centra. De Heilige Basilios was onder meer chirurg en astronoom. De Heilige Gregorios kreeg reeds toen hij nog studeerde een universitaire leerstoel toevertrouwd. Hij onderwees slechts twee jaar en keerde daarop terug naar zijn vaderland – de Pontus – om er kennis te maken met het ascetisch leven. Ook Chrysostomos was een ware ster in de wetenschappen. Maar wat verbond de Drie? De kennis met een ascetische ethos. Ze maakten van het onderwijs een zaak van het leven en dat is wat zij ons precies hebben doorgegeven: nl. een onderwijs die de mens respecteert; een onderwijs die de mens dient en hem niet tot een slaaf maakt. Een onderwijs die de mens transfigureert. Een onderwijs waar heersen: het charisme, de liefde, de openbaring van de ware roeping van elke leerling: m.a.w. een onderwijs die vreugde en voldoening afdwingt.

Het voorstel van de Drie Hiërarchen m.b.t. het onderwijs is baanbrekend, zelfs voor ons tijdperk. Johannes Chrysostomos zegt: “De kinderen moeten niet onderwezen worden dat wat de leerkracht wilt, maar al datgene wat de leerling kan vatten en opnemen”. Daarom zei Gregorios ook dat de leerkracht in staat moet zijn de roepingen van zijn leerlingen te onderscheiden en hen bij te staan in hun beroepskeuze, die bepalend kan zijn voor hun verdere levensloop. Opdat de leerkracht hierin kan slagen en opdat hij algemeen zou slagen in zijn opdracht dient – volgens Basilios – de leerkracht “weet te hebben van de psychologie van de mens, de Heilige Schrift te bestuderen, zacht te zijn van karakter en de gave hebben van het onderricht”. Tenslotte is niet iedereen een leraar.

Het onderwijs is voor de Drie Oecumenische leraren geen onderdeel van ons leven, maar ons ganse leven. Daarom kan men slechts de betekenis van het onderwijs vatten in de persoon zelf van Christus, die het Leven zelf is. In de praktijk is het onderwijs een weg naar het leven, een weg naar Christus en de opheffing van de dood.

We hebben het recht niet de Drie Hiërarchen te zien als loutere bisschoppen, of als loutere asceten, of als aparte wetenschappers. Nee, de Drie Hiërarchen belichamen deze kwaliteiten tegelijkertijd. Ze zijn predikers van Christus, die het leven van de Kerk van Christus beleven en zich inspannen en helpen voor een verbetering van het drama van de mens. “Een voornaam streven van het onderwijs is de redding van de ziel en de schoonheid van de goddelijke dingen”, aldus Gregorios. Het betreft hier geen idealistisch fundament van de zin van het onderwijs. Met deze woorden legt Gregorios theoretisch de grondslag van iets dat hij empirisch poogt te beleven in zijn persoonlijk leven. Nl. hoe de vervolmaking van de mens in deze schoonheid van de goddelijke dingen – die in de wereld bestaan en enkel door het menselijk verstand te vatten zijn – het doel is van het onderwijs.

De standpunten van de drie grote geestelijke figuren en leraren van de orthodoxe theologie waren het product van diepere oprechte beleefde bevestiging van een God-menselijke relatie.

We vieren dus het feest van de Drie Grote Verlichters van de Godheid. We eren de goudblinkende monden van het christelijke woord. Het volstaat echter niet hen te eren. We dienen naar hen te luisteren. Zeker in een tijdperk waarin waarden en principes in het belachelijke worden getrokken en over boord worden gegooid, hebben we meer dan ooit nood aan een gids die ons leidt op de weg van de deugd. We hebben nood aan waarachtige voorbeelden, zoals deze Drie Grote Hiërarchen. Hun feest is daarom een aanleiding om hen nog meer te bestuderen.

Het probleem van de jeugd van vandaag is dat wij onszelf hebben willen bevrijden van de morele waarden die ons werden onderwezen. Laten we daarom leren uit het begrip metanoia, wat betekent verandering van denkwijze en van levenswijze, door nieuwe wegen in te slaan, die ons helpen ons leven een waarachtiger kerkelijk karakter te bieden. En daar waar we niet meer in staat zijn zelf iets te doen, laat ons daar God zelf spreken!

Met andere woorden, als het leven van onze jongeren iets meer kerkelijk zal zijn, dan zal het iets minder hectisch en stresserend zijn. God is het voorbeeld van liefde. God is liefde. Dat wat onze jongeren nodig hebben en dat waar wij nood aan hebben, is van in ons hart en in ons leven wat meer plaats te voorzien voor God. Laat ons pogen dit te verwezenlijken. Voor onszelf en voor onze kinderen. Voor vandaag en voor morgen. Maar ook voor de eeuwigheid. Amen.

PAROCHIEFEEST

FEEST VAN DE DRIE HIERARCHEN ZATERDAG 28 JANUARI 2012

Hierbij nodigen wij u uit op ons parochiefeest, het feest van De Drie Hiërarchen, dat we zullen vieren op zaterdag 28 januari 2012.

De Metten beginnen om 09u30, gevolgd door de Goddelijke Liturgie, voorgegaan door onze Bisschop Athenagoras van Sinope, hulpbisschop van onze Metropoliet Panteleimon.

Daarna volgen feestelijke agapen. Iedereen brenge iets mee.

Limburgse leerlingen die orthodoxe godsdienstles volgen, brengen nadien iets rond de hun geloof.

We hopen u talrijk te mogen verwelkomen en samen dit feest te mogen vieren.

De leden van de Parochieraad.

+ B A R T H O L O M E O S

DOOR DE GENADE GODS AARTSBISSCHOP VAN KONSTANTINOPEL,
HET NIEUWE ROME,
EN OECUMENISCH PATRIARCH,
AAN ALLE GELOVIGEN VAN DE KERK: GENADE, VREDE EN BARMHARTIGHEID ZIJ U, VAN CHRISTUS DE HEILAND, DIE IN HEERLIJKHEID IS OPGESTAAN.

Geliefde broeders en zusters, dierbare kinderen in de Heer,

Met vreugde en vrede richten wij opnieuw  tot u de vreugdevolle en hoopvolle groet: «Christus is verrezen»!
De omstandigheden en de gebeurtenissen van onze huidige tijd lijken deze vreugdevolle groet niet te rechtvaardigen. De natuurrampen die plaats hebben gevonden met de aardbevingen, de tsunami en de dreiging van mogelijke ontploffing van kerncentrales, maar ook het oorlogsgeweld en terroristische aanslagen met zijn vele slachtoffers, laten zien dat onze wereld zwaar gewond is en in doodsnood onder de druk van natuurlijke en geestelijke krachten.
Toch is de opstanding van Christus een werkelijk feit en verleent aan de gelovige Christenen zekerheid en aan alle mensen de mogelijkheid om de ongunstige gevolgen te boven te komen van natuurrampen en geestelijke ontsporingen.
De natuur komt in opstand wanneer het hoogmoedig trotse menselijke verstand de ongekend grote krachten tracht te temmen, die de Schepper heeft gelegd in de schijnbaar onomvangrijke en trage elementen. Wanneer we vanuit een geestelijke oogpunt de ongunstige natuurverschijnselen bezien die de laatste tijd onze planeet herhaaldelijk treffen, zouden we op de gedachte kunnen komen dat dit alles niet los staat van de geestelijke ontsporing van de mens. De tekenen van de ontsporing, zoals de hebzucht, de onverzadigbare geldzucht, gecombineerd met de onverschilligheid tegenover de armoede van velen die veroorzaakt wordt door de overmatige zelfverrijking van enkelen, lijken voor de natuurwetenschappers geen verband te hebben met de natuurrampen.
Maar toch, voor de onderzoeker die het geestelijk bekijkt, verstoort de zonde niet alleen de harmonie van de geestelijke verhoudingen, maar ook die van de natuurlijke orde.
Er bestaat een mystiek verband tussen het ethische kwaad en het natuurlijke kwaad en als wij van het tweede verlost willen worden, moeten wij in ieder geval aan het eerste verzaken. Onze opgestane Heer Jezus Christus, de nieuwe mens en God, is het voorbeeld van de weldoende invloed van het heilige op de natuur. Hij heeft de natuurlijke en geestelijke ziekten genezen, en weldoend en de mensen helend ging Hij rond, en tegelijkertijd bracht Hij het door de storm in beroering gebrachte meer tot kalmte en vermenigvuldigde Hij de vijf broden zodat vijfduizend man verzadigd werden. Zo combineerde Hij het herstel van de geestelijke en natuurlijke harmonie. Wanneer wij een gunstige invloed willen uitoefenen op de huidige ongunstige omstandigheden van de natuur en van de politiek, is er geen andere weg dan die van get geloof in de opgestane Christus en het onderhouden van Zijn, voor ons mensen heilzame, geboden.
Christus is opgestaan en heeft de volmaakte zeden van de mens medeverheven die deze zeden verdorven had, toen Hij de eerstgeborene werd en de wegbereider bij de hergeboorte van de wereld, van de mensen en de natuur. De boodschap van de opstanding is niet zonder wezenlijke invloed op de kwaliteit van het menselijk leven en de gelijkmatige werking van de natuur. Hoe voller en dieper wij de opstanding van Christus zullen beleven in het diepst van ons hart, des te weldadiger zal de invloed zijn van ons bestaan op heel de mensheid en de wereld van de natuur. De natuurwetenschappers hebben misschien het verband nog niet opgemerkt tussen het herboren worden van de mens en van de natuur, maar de ervaring van de heiligen – moge die ook onze ervaring zijn – verzekert ons dat het bewezen is, dat de mens die wezenlijk in Christus herboren is, de door de zonde verstoorde harmonie van de natuurlijke verschijnselen herstelt. Degene die in Christus heilig is, verplaatst bergen ten goede –en de slechte tegen God gerichte mens doet de grond verschuiven en onmetelijke golven zich hoog verheffen ten kwade.
Mogen wij naderen tot de heiligheid van de opgestane Christus, opdat door Zijn genade de natuurlijke en geestelijke golven die onze huidige wereld treffen tot kalmte worden gebracht.
De genade van onze opgestane Heer Jezus Christus zij met u allen, geliefde kinderen in de Heer. Amen.

Heilig Pascha 2011

Bartholomeos, Aartsbisschop van Konstantinopel,
vurige voorspreker voor u allen bij de opgestane Christus.

Op zondag 24 april 2011 vieren de Orthodoxe, Rooms-Katholieke, Anglicaanse en Protestantse Kerken voor de tweede opeenvolgende keer samen de Opstanding van de Heer. Op Pasen belijden christenen dat Christus, die werd gedood aan het kruis, levend aan zijn discipelen verscheen. Het leven blijkt sterker dan de dood. Dat is de kern van de door alle christenen gedeelde boodschap van hoop, het goede nieuws voor iedereen. In onze donkerste nachten en harten vol zorgen zal het leven uiteindelijk zegevieren!

“Christus verrezen uit de doden; door zijn dood overwon hij de dood, aan hen die in het graf zijn heeft Hij het leven geschonken”, zingt de liturgie.

De reden voor dit onderscheid dient men te zoeken in het uitleg van de verschillende manieren van rekenen die worden toegepast door de christelijke Kerken om de Paasdatum vast te stellen. Aan de ene kant is er de Gregoriaanse kalender, die dateert uit de 16e eeuw, voornamelijk gebruikt door de westerse kerken. Aan de andere kant is er de Juliaanse kalender, de oudste, die wordt gebruikt als basis voor het berekenen van de Paasdatum door de Orthodoxe Kerk.

Net als vorig jaar krijgen we de gelegenheid om als christelijke Kerken samen de essentie van ons gemeenschappelijk geloof te herhalen. Aan het adres van allen die lijden onder sociale, economische en relationele moeilijkheden, geven we samen uitdrukking aan onze nabijheid en bereidheid om bij te dragen aan het tot stand komen van een meer rechtvaardige en broederlijke wereld.

De Opstanding is geen vage hoop. Pasen opent telkens opnieuw de weg tot Leven, ook nog vandaag. Dat is de verrassing en tevens de genade van Pasen. Wanneer moeilijke gebeurtenissen, ontmoediging of zelfs dood ons onder druk zetten, nodigt Christus ons uit om ons bestaan in te schrijven in zijn Leven. Dit is geen gemakkelijke noch passieve houding: de verrezen Christus stuurt ons op weg om teken van Leven te zijn waar hij ons roept. Onze Paasviering schenkt openheid naar allen!

Ja, het licht van Christus verlicht vandaag alle mensen! ‘Ik ben de opstanding en het leven. Wie in mij gelooft zal leven, ook wanneer hij sterft, en ieder die leeft en in mij gelooft zal nooit sterven”. zegt Jezus in het Evangelie van Johannes (11, 25-26).

“Christus is verrezen. Hij is waarlijk verrezen!”

Voor de Rooms-Katholieke Kerk, Monseigneur André Leonard.
Voor de Orthodoxe Kerk in België, Metropoliet Panteleimon.
Voor de Verenigde Protestantse Kerk in België, Dominee Guy Liagre.
Voor de Anglicaanse Kerk in België, Kannunik Robert Innes.